Warm Bodies (2013)

leuk

Zo'n film waarbij je steeds denkt ik heb hem eerder gezien maar er is weinig blijven hangen. En dan zie je een middelmatige film nog een keer omdát ie middelmatig is! ?

Altijd stemmen dus!

Ben normaal niet zo een zombie film kijker , omdat er gewoon veel te veel zijn gemaakt .

Maar deze vond ik zeer goed gemaakt en grappig

Maar zombies hebben ook gevoelens! Wel leuk voor de verandering om een film te zien vanuit het perspectief van een zombie. Hij eet de hersenen op van een jongen en wordt verliefd op diens overgebleven vriendin. Hoe langer de film duurt, hoe minder geloofwaardig het allemaal wordt, maar welja, ik vond dit wel okee.

Bizar dat Life after Beth (2014) zo laag scoort en deze zo hoog. Ik had verwacht dat deze net zo leuk en snedig zou zijn, maar wat een flauwe nietszeggende troep is dit. Bijna niet doorheen te komen.

“Don't be creepy. Don't be creepy. Don't be creepy.”

Een romantische zombiefilm. Origineel kun je Warm Bodies wel noemen. Zombies en de mens zijn verwikkeld in een felle strijd, maar dan komen R en Julie als een moderne Romeo en Juliet in aanraking met elkaar en worden ze verliefd. Hij zombie, zij gewoon mens.

Een interessant verhaal, Hoult en Palmer als leuk duo en mooie muziek, Warm Bodies doet niet veel verkeerd. In het middengedeelte kakt de film wat in en van spanning is niet echt sprake. De film wil duidelijk verschillende doelgroepen aanspreken en komt daar erg ver in. Prima film.

Door Teresa Palmer mijn beste

begon erg traag en het koste me veel moeite om me in het verhaal te werken, naar het einde toe liep het allemaal iets vlotter. de mix romantiek en horror, met een vleugje humor werkte voor mij meestal niet aldus mijn moeite om in het verhaal te komen. al bij al was het een vrij slappe hap met hier en daar een lichtpuntje. allicht is dit ook iets meer gericht naar het jeudigere volk want mij deed niet zo veel. 2.5*

Zombiehorror is niet een van mijn favoriete subleaques binnen de horror. Zombies zijn van die maffe, traag bewegende en absoluut niet enge creaturen waar mijn hartslag niet veel harder van gaat lopen. Nou ja, van ergernis misschien. Toch heb ik wel eens een behoorlijke zombiefilm bekeken. Ze bestaan dus wel. Deze film behoort niet tot die categorie. Deze gaat de ergernis voorbij.

Een zombie die romantische gevoelens koestert is echt heel belachelijk en ongeloofwaardig. Een mooie tegenspeelster die er omgekeerd ook last van heeft, is al even belachelijk en ongeloofwaardig. De ontwikkeling van de relatie in de film is bovendien een hele oninteressante, een hele flauwe en een hele vlakke.

De film is een suikerzoet liefdesdrama. De combinatie zombie en romantiek is ongetwijfeld lief bedoeld maar is erg lachwekkend. Geen moment wordt dit gegeven geloofwaardig verbeeld. Geen inleving van mijn kant.

Voor een zombiefilm bevat de film erg weinig horror. Weinig spannend staaltje zombiesmerigheid te bekennen. Er is wel veel sprake van schietende en rennende actie. En van lachwekkende romantiek natuurlijk.

Behalve zombies speelt nog een andere groep monsters een rol in deze film. De overtreffende trap van de zombies, genaamd Boneys. Best leuk, deze creaturen. Ze zijn snel en in aanzet angstaanjagend. Helaas zien ze er in grafisch opzicht niet overtuigend uit.

Teresa Palmer is trouwens leuk. Ik begrijp die zombie wel. Hij acteerde het gewoon niet geloofwaardig. Ik kon me maar niet voorstellen dat Teresa Palmer daar trek in had.

Wat een flutfilm.

Ik hing de hele tijd tussen twee tegenovergestelde standpunten in : "wat een leuk en lief uitgangspunt" versus "na het eerste halve uur gebeurt er niet zo gek veel meer, noch qua frisse humor noch qua plot noch qua drama", en in die spagaat zit ik eigenlijk nog steeds. Vooral vanwege de twee hoofdrolspelers ben ik toch geboeid gebleven : leuk dat Nicholas Hoult na zijn kindrollen (o.a. About a boy) nu ook een serieuze volwassen acteercarrière heeft (kortgeleden was ik ook al onder de indruk van zijn rol als Nux in Mad Max : Fury Road), en Teresa Palmer kende ik alleen als ass-kicker in I am number four maar is hier om óp te vreten. Bovendien vind ik het moeilijk om sceptisch te staan tegenover een film die op een mooi emotioneel moment Dylans Shelter from the storm op de soundtrack laat horen, en dan ook nog eens Runaway van The National bij de eindcredits... Ach, al met al blijft het een leuke en lieve film die wellicht nog hoger had gescoord wanneer de indrukwekkende cast van bijrollen (Rob Corddry uit What happens in Vegas, Analeigh Tipton uit Crazy, stupid, love., Dave Franco en John Malkovich) nog íéts meer te doen had gekregen.

Top film, had me volledig in zn greep. En ja Palmer alleen al tilt het nr hoger niveau ? De romance is à la Twilight n kank ten zeerste appreciëren. 9/10

Mwa.

Niet echt de beste horrorfilm die er is, absoluut niet. Romantiek en horror vind ik sowieso wel een nogal bedenkelijke combinatie, maar ja. Hoult is toch wel geknipt voor zijn rol, en Palmer ziet er gewoon goed uit zou ik zeggen.

Verhaal boeit niet heel erg, en heeft inderdaad een Twilight neiging. Weinig origineel dus, maar bij een goede uitwerking is dit nog wel over het hoofd te zien. Helaas is dat hier niet echt het geval. De film kent alleen wat redelijk romantiek.

Qua horror valt het ontzettend tegen en is er letterlijk niets dat er bovenuit stijgt. De chemie tussen Palmwr en Hoult is er ook niet echt precies, al is de romantiek zelf niet zo heel slecht. Het einde had ook niet zo soft gehoeven en gaat de film te veel binnen de lijntjes.

Vanavond even herzien.heb me weer prima vermaakt.een leuke film met een prima verhaal.en ook een prima cast.een mooie zombie liefde's verhaal, leuk bedacht vind ik.

Saaie film waarin te weinig gebeurd. Idee is leuk bedacht. Uitvoering erg matig.

Iets opgehoogd. Blijft er eentje die ik wel kan blijven kijjken. Leuke twist blijft het toch.

Acht jaar geleden brak een virus waardoor de bevolking is verdeeld in drie groepen. Een groep mensen onder leiding van Grigio [John Malkovich] strijdt tegen The Boneys die teren op alles wat leeft. Tussen die twee vuren zitten de zombies. Wanneer zombie R [Nicholas Hoult] Grigio’s dochter Julie [Teresa Palmer] redt tijdens een aanval bon Boneys ontstaat een voorzichtige vriendschap waarbij zombie iets van zijn menselijkheid ontdekt en Julie moet vertrouwen op een wezen dat ze geleerd heeft te wantrouwen. Mix van sciencefiction, horror, romantiek en komedie heeft een overdaad aan ideeën die niet allemaal uit de verf komen, maar Hoult is voortreffelijk.

Viel me niet mee. Zombie R (zijn echte naam is ie vergeten, de mentale capaciteiten van zombies zijn niet hun sterkste kant) is dood, maar toch minder dood dan veel van z'n soortgenoten. Hij blijkt emoties te hebben, enigszins te praten en dat alles wordt verder getriggerd als hij verliefd wordt en niet-zombie Julie redt. Het idee is leuk, maar na een half uur had ik het wel een beetje gezien en er wordt verder niet heel veel meer mee gedaan dan er een brave romcom van maken. En dat is, zacht gezegd, niet bepaald m'n favoriete genre, zeker niet als ze van dit soort braafheid doordrenkt zijn. Natuurlijk komen er alsnog kills, strijd met zombies en dat soort dingen voorbij, maar dat is allemaal vrij generiek. Dikke voldoende voor het concept, maar wat mij betreft niet voor de uitvoering.