Mandrill (2009)

Verrassende (zeventiger jaren stijl) martial arts actiefilm uit Chili. Het verhaal is niet bijster origineel (veelvuldig gebruikt plot), maar de film is goed geschoten, de actiescènes zijn uitstekend, gevarieerd en explosief en de overdreven humor die soms voorbijkomt is leuk. Jammer dat er ook een paar stompzinnige scènes tussen zitten. Marko Zaror is geknipt voor de rol van actieheld: hij is uiterst behendig, heeft de looks en is vurig en hartstochtelijk.

Seventies-stijl.

Een aardige niets-aan-de-hand actiefilm die vanwege zijn Spaanstaligheid, versnelde beelden en humor in een verre verte doet rieken naar het debuut van Robert Rodriquez. Al was 'El Mariachi' toch wel een kleine klasse beter. Desondanks een leuke versnapering waar het voorspelbare clichéverhaaltje ondergeschikt is aan een aantal leuke actiescènes, die wat worden overschaduwd door iets te gekunstelde martial-arts. Gelukkig kent deze ‘seventies-stijl’ film veel zelfspot.

Goed.

B film met een simpel verhaal. Het acteerwerk is niet echt geweldig en de hoofdrolspeler heeft de charmes van een mandril. De gevechten zijn niet slecht, er zitten een paar leuke moves in, maar echt spectaculair is het allemaal niet. En dan is er nog de overdaad aan muziek. Zo veel zelfs dat het gaat irriteren. Het is het allemaal nèt niet. Ik hou het op 2,5 ster

Door 70s B-films geïnspireerde Chileense pulp. Wat vond ik dit slecht : na een serietje goede films te hebben bekeken de voorbije week was dit even doorslikken. Mandrill is meer een concept dan een echte film net als bijvoorbeeld Bunraku. Het concept is dan ook het enige wat overeind blijft in dit kleine anderhalf uur. Slechte actie, vervelende muziek, acteurs die eigenlijk deze naam niet waardig zijn en een collage van losstaande scènes die het alleen maar rommelig en pseudo-artistiek maken. Dat mag allemaal de bedoeling geweest zijn, ik vond er niks leuks aan.

thnaks