Geon-chook-hak-gae-ron (2012)

Erg mooi.

Wat blijft het toch aangenaam die Aziatische drama's. De idyllische mensen en de enorme feeling voor gevoel blijven een enorme troef. Cliche's kennen ze ook maar die staan nooit in de weg, bijna nooit geforceerd dramatisch maar wel oprecht emotioneel. Ook is de setup gewoon heel erg herkenbaar en dat zal elk individu wel hebben die terug denkt aan zijn tienertijd. Die details maken dit dan ook zo'n treffende film.

Altijd op het juiste manier ingezet, kleine aandoenlijke narratieve elementen die je doen smelten. Kleine misverstanden met grote consequenties, blijven toch sterk als je zo moeiteloos moet toekijken als kijker. dat Aziaten zulke idyllische individuën zijn zorgen sowieso al voor een krachtigere stootkracht. Klein, oprecht en lief drama met enorm veel gevoel vertaalt zoals ze alleen i nAzië kunnen. En wat een vrouw is die Ga-in Han toch .

Ik ben het in grote lijnen eens met het commentaar van Naomi Watts, inclusief diens opmerking over de actrice Ga-in Han (die hoop ik nog vaker tegen te komen ).
Een aantrekkelijke, charmante film, die je doet terugdenken aan een van de mooiste periodes uit je leven: je eerste liefde. Bij mij lijkt dat weliswaar al een eeuwigheid geleden, maar die tijd en mijn geruzie met mijn hormonen toen, staan mij nog levendig voor de geest.
Yong-Joo Lee’s film, waarin hij frequent naadloos maar helder schakelt tussen heden en verleden, heeft mij mede daarom een heel aangename avond bezorgd, zij het dat ik moeite had met de scène waarin de dronken Seo-yeon onder het oog van de lijdzaam toeziende Seung-min belaagd (en vermoedelijk misbruikt) wordt.
Het knappe script, de aantrekkelijke protagonisten die uitstekend werk afleveren en de prima regie nodigen uit om de film meerdere keren te zien, mits je daarvoor in de juiste (romantische) stemming bent. Bovendien beidt het einde alle ruimte voor een vervolg. Dat zou welkom zijn, want ik ben toch wel benieuwd hoe het verder gaat met Seung-min en Seo-yeon (al was het alleen maar om een weerzien met Ga-in Han).

You were my first love...

Ja, wel heel erg mooi inderdaad!! Dus, BBarbie, ik mag je wel weer bedanken. Mooie, sferische plaatjes. Ga-In Han is prachtig artistiek, er speelt een heel palet aan kleur op haar gezicht af. Het is mooi hoe het verhaal zich ontvouwd, met een eenvoud waaraan menige Amerikaanse filmmaker zich nog kan laven. Het schopt een hoek in waar ik wel met kippenvel naar blijf kijken. Met name door de vrouwelijke hoofdrolspeelster, ja. Het helpt dat haar tegenspeler even goed is als zij, waardoor het sterke spel mooi blijft rollen. Al heb ik in wezen niet veel met architectuur. Toch bekoort me dit als ik weet niet hoeveel. Net zo mooi als andere pareltjes dus.

Best een aardige film, maar die 8.6 uit meer dan 2800 stemmen op de 'Koreaanse Moviemeter'snap ik echt niet.

Wellicht had ik de film een hoger cijfer gegeven als er een andere mannelijke hoofdrolspeler was geweest. Ik kon er niet echt een feeling mee krijgen wat zorgt voor de 2.5*

Ik snap die hele Koreaanse moviemeter niet.

Ook snap ik niet hoe ik aan deze film kan komen om hem te zien.