Reincarnated (2012)

Aardige fragmenten, maar als geheel vooral rommelig en richtingloos.

Het begin was erg hoopvol, ik verwachte een leuke documentaire over jamaica na 50 minuten kijken ging hetveel over dr dre, 2 pac en andere hiphop, erg rommelige documentaire inderdaad! De reggae van "Snoop Lion" klonk afgrijselijk.

Ridicule Rasta.

Waar je Snoop Doggy Dogg er gemakkelijk van zou kunnen betichten dat hij weer eens de weg kwijt is na al zijn verschrikkelijke filmavonturen, wisselvallige platen en zelfs pooier- en pornoverleden, lijkt dat hier niet geheel gerechtvaardigd. Hij is dan ook op zoek naar zijn roots. Of iets dergelijks. De hier gelukkig weggelaten persconferentie waarin hij aankondigt zijn naam te hebben veranderd is tenenkrommend, maar de trip naar Jamaica lijkt oprecht.

Al moet gezegd dat de fervente liefhebber van wiet hier natuurlijk sowieso zijn hart, pardon longen, kan ophalen als nooit te voren. Je ziet de verwarring bij Bunny Wailer in de ogen, maar als Snoop zelfs in de achterbuurten van het levensgevaarlijke Kingston rondwaart alsof het zijn eigen oude hood betreft, kun je als kijker slechts enkel vermoeden dat hij het allemaal niet slecht bedoelt. Hoe ridicuul en dubieus de ommekeer van deze gangstarapper naar Rasta ook is. Het levert interessante beelden op.

Goed.

Documentaire die de gevoelige eerlijke kant van Snoop Dogg moet laten zien. Toch laat zijn houding in de docu niet echt toe zijn imago écht te kunnen doorprikken, en wordt het nooit ontroerend. De structuur zit bovendien niet goed. Beter had geweest vanuit de geschiedenis en biografie naar het bezoek aan Jamaica toe te werken, i.p.v. omgekeerd. Ik zag ook niet veel betekenis in dat bezoek, het is gewoon Snoop Dogg die iedereen respect geeft, en wiet smoort. Hoe het bezoek hem als persoon verandert heeft is niet duidelijk. Uiteindelijk een behoorlijk rommelige en richtingloze documentaire.

Snoop Dogg veranderde zijn naam (tijdelijk) in Snoop Lion tijdens zijn verblijf op Jamaica, waar hij vastbesloten is om zichzelf te herontdekken. Zijn nieuwste album "Reincarnated" moet een mix zijn van hiphop en reggae en Snoop wil de gangstarap verruilen voor een positieve, inspirerende boodschap. In Jamaica wordt hij, tot zijn verbazing, met open armen ontvangen en zijn nederige houding ten opzichte van mensen die gewerkt hebben met Bob Marley - Snoops grote inspirator - zorgt voor een ontspannen sfeer waarin er tussen de opnamen door veel gelachen kan worden. Daarbij helpt het uiteraard dat er voldoende geestverruimend rookwaar voor handen is.

Snoop Doggs bedoelingen zijn ongetwijfeld oprecht, hetgeen vooral wordt bevestigd in zijn persoonlijke ontboezemingen over zijn tijd bij het roemruchte Death Row Records, wat begon als een broedplaats voor getalenteerde jongeren die hun leven als gangster of pooier wilden verruilen voor een muzikale carrière, maar later een sleutelrol speelde in een vete binnen de hiphopwereld die leidde tot dodelijk geweld waaraan onder anderen Notorious B.I.G. en 2Pac ten onder zouden gaan. Snoop Dogg is duidelijk ouder en wijzer en dat levert een boeiend portret op van één van de sleutelfiguren uit de moderne hiphop. De muziek waarmee Snoop en de zijnen op de proppen komen is echter teleurstellend oppervlakkig en de scènes in de studio zijn dan ook veel minder interessant.

Ik was hier benieuwd naar omdat ik reggae / Jamaica wel boeiend vond dankzij de film The Harder They Come en het gelijknamige album, en vanwege Snoop Dogg die ik in films altijd wel sympathiek vond overkomen. Jammer ik van beide interesses wat verloren heb na het zien hiervan.

Dat de film werd geproduceerd door VICE en een productiehuisje van Snoop zelf was al het teken aan de wand dat het een redelijk kritiekloze film zou worden. Wat mij ontgaat is dat Jamaicanen zichzelf zo relaxed vinden en dat er vrede wordt gepredikt met Jah, maar dat Kingston toch nog steeds een van de meest gewelddadige steden van de wereld is. Blijf vooral lekker wiet roken jongens.

Toch was Reincarnation wel aardig om een keer gezien te hebben. Snoop heeft echt wel zijn momenten dat hij oprecht en authentiek overkomt en die muzieksessies zijn best aardig om te zien. Het is een leuk inkijkje in een wereld die mij heel erg onbekend is.

Sleutelmoment voor mij was een uitspraak van de vrouwelijke manager van een van de reggae-artiesten, die toegeeft dat reggae ook heel erg wordt gebruikt voor commerciële doeleinden, en niet in de laatste plaats door Snoop zelf.

Aardig, maar niet meer dan dat. Ik heb gisteravond toch na afloop weer heel snel The Harder They Come opgezet.

2,5*