Grand Central (2013)

Vanaf 28 november in de bioscoop (Cinéart)

Deze film heeft een begin en een einde, en natuurlijk ook nog een tussengedeelte.

Veel meer kan ik dr niet over kwijt.

Oja; hij is in kleur.

Mooie film knappe hoofdrol van Tahar Rahim (Un prophete) waarin het gevaar van werken in een kerncentrale duidelijk wordt verbeeld, Wel had er meer met de gevolgen gedaan kunnen worden, maar ik vond het een prima film

Kabbelt mij net iets teveel om indruk te maken. Wel mooi acteerwerk en af en toe zeer mooie scenes. Het wil alleen geen geheel worden.

Matige film over een groepje mannen die in een kerncentrale werken. Het werk in de kerncentrale dicht bij de reactor wordt realistisch in beeld gebracht, en is zeker interessant om te zien. Het verhaal en de personages hier buitenom zijn een stuk minder goed en boeiend uitgewerkt.

Een goede drama/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Tahar Rahim en ook een bekende

actrice Léa Seydoux spelen goed...

Af en toe schokkende camerabeweging...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima film wat mijn betreft (iedereen gebruikt hier veelvuldig het woord prima, ik dus ook maar). Nou is voor mij iedere film met Léa Seydoux het bekijken waard, maar ik vond vooral Tahar Rahim een sterke rol spelen, van jongen met de nodige bravoure, maar die toch ook wel heel erg onzeker is over een aantal dingen. Mooi zoals hij zich opgenomen voelt door de collega's, die als de familie voor hem zijn die hij kennelijk nooit gehad heeft.

Mooi ook zoals die liefdesrelatie zich ontwikkeld tussen Gary en Karole, zonder veel worden. Geboeid zitten kijken naar dat werk in de atoomcentrale, waarbij de gevaren altijd worden gebagatelliseerd. Al gebeuren er hier zoveel ongelukken dat dat ook wel te maken zal hebben gehad met de dramatisch ontwikkeling; het is tenslotte geen docu. De spanning wordt mooi opgebouwd en beweegt zich tussen twee punten: wanneer gebeurt het echt grote ongeluk en wanneer wordt de relatie ontdekt door Toni. Er is vakkundig naar een bevredigend einde toegewerkt.

Tahar Rahim toont zich andermaal een stoere jongen en Léa Seydoux laat "voor de verandering" weer maar eens haar borsten zien. Kortom weinig nieuws onder de zon in deze film, die zich moeizaam naar het einde wurmt. Matig.

Film die het risicovol werken in een kerncentrale voorop stelt en aantoont hoe de gefrustreerdheid daarrond zijn weerslag heeft op het privéleven.

De waarschuwende vinger die de film opsteekt (zie het onheilvoorspellend slot) is een pluspunt maar anderzijds zit er nooit vaart in deze film en werkt de verhouding sociaal gebeuren/ werk eerder hoekig en eigenlijk komt er nooit een greintje emotie bij kijken. Ook is de relatie Gary/Karole eerder oppervlakkig en leidt tot situaties die niets nieuws brengen.

Met het viertal Rahim-Seydoux-Gourmet-Ménochet (hun treft geen verwijt) was er meer mee te doen.

Lea Seydoux is de Franse Scarlet Johanson!

Wat een lekker lijf en verder matige film...

Tegenvaller dit, met zo'n cast en met best een aantal interessante ingrediënten zoals het werken in een kerncentrale. Film heeft me niet gepakt waar het nou precies ligt geen idee. De montage is ook niet al te vloeiend te noemen en de pacing is niet helemaal in orde.

Uiteindelijk boeiender dan verwacht, vooral dankzij Tahar Rahim die een gigantische uitstraling heeft in wat hij ook doet. Ik kon me vooral maar moeilijk verplaatsen in het wereldje van de hoofdpersonen en de film had steeds zo'n zweem van maatschappelijk verantwoord arthousedrama. Toch dus wel aardig. Leuk ook dat bleek dat ROB - die ook de muziek van Revenge deed - de componist was.

3,0*