Logboek

" Hold it! We think we know where these things come from, but we have no idea how many there are."

Eindelijk eens gezien, paste ook mooi in het schema voor de horrorfilm challenge! Ik zag van de week toevallig dat deze film van Prime verdwijnt, dus de keuze snel gemaakt samen met mijn vrienden, zeker ook na het zien van de tijdsduur want dat viel perfect in het plaatje! Eigenlijk een typisch jaren tachtig horrorprent en er is ook niet zo veel mis mee noch weet de film héél erg te overtuigen. De film start wat zwakjes, maar als eenmaal de monsters in beeld zijn dan is het wel echt heel leuk hoor.

Ik had met mijzelf een weddenschap wanneer we de eerste ontblote borsten zagen, eigenlijk is het voor de hand liggend en dat maakt het soms best komisch. Het ene moment hebben ze hun topje nog aan, en de scene erna is die opeens uit. Dat je ook makkelijk ziet dat de monsters gewoon iets te slechte kostuums zijn de duidelijke schoonheidsfoutjes die deze film heeft, en dat kan met vlagen toch storen.

Maar als horrorfilm zeker wel geslaagd, naarmate we dichter bij het einde komen vloeit het bloed rijkelijk én is de gore ook best leuk aanwezig, maar echt bijzonder werd het niet. De film is dus geschikt zo voor op de zondagmiddag, of wellicht een doordeweekse avond want met zijn korte speelduur ben je er zo doorheen, en dat is misschien ook wel goed want veel langer hoefde het niet te duren!

"Prayers won't save you."

Voor de horrorfilm challenge viel me tijdens het zoeken deze folklore horrorfilm op. Witte Wieven is fantastisch, en dat zeg ik niet zomaar. Het folks verhaal is al jaren bekend bij mij, hier in het mooie Salland is dit één van de bekendste (horror) verhalen, en als kind ben ik ook vaak genoeg bang gemaakt met de 'Witte Wieven', mist wordt hier bijvoorbeeld ook zo genoemd en als het dat mistig is dan kwamen de witte wieven je halen!

Ik denk dat met het achtergrondverhaal en het feit dat deze film zoveel voor me heeft betekent mij toch wel goed deed om de film te zien. Via de 'Koolhoven presenteert' variant zie je ook een stukje making of, wat ik jammer vond dat ze dat er voor hadden geplakt en er niet na hadden gedaan. Maar goed, ik ben het eens over het feit dat wij als kikkerlandje zo weinig doen met het prachtige horrorgenre, onze volksverhalen en geschiedenis kent best veel leuke horrorverhalen, en dat mogen ze echt wel meer naar het witte doek brengen! Ik vind het het heel gaaf dat ze er voor gekozen hebben de 'Witte Wieven' te verfilmen, en dat doen ze nog verdomd goed ook.

Dat ze hun inspiratie uit 'The VVitch' hebben gehaald is duidelijk te zien, die moet ik ooit nog eens herzien want het is niet mijn favoriete film. Maar deze vond ik heel erg gaaf! Witte Wieven brengt een leuke sfeer en laat zien dat ook Nederhorror gewoon heel vet kan zijn! Ik ben een fan!

Leuk! Dit nieuwe A.I.-tijdperk brengt de nodige en vooral leuke horrorfilms met zich mee, maar je merkt nu al wel dat het een uitgemolken genre gaat worden. SOULM8TE is eigenlijk een ultieme combinatie van zowel de MEGAN films als Companion, twee erg leuke films die duidelijk het genre op hun schouders dragen, want echt leuke films die daar in de buurt kwamen zijn er niet, tot deze film uit kwam.

Toch wel een leuke film, die misschien niet heel fris uit de hoek komt en zeker niet erg vernieuwend is, de film is vermakelijk en met de nodige naaktheid toch adembenemend. Qua gore valt het wel mee, al heeft de film zijn momenten en dat maakt het toch wel heel leuk! Blumhouse is duidelijk gek van de A.I. films, of robotfilms, en met deze seksroboteditie slaan ze zeker een leuke slag.

Verwacht geen hoogstaande film, de film is op veel fronten toch nog lief, maar weet op momenten ook heel leuk uit de kast te komen. Lily Sullivan acteert oprecht héél goed, een krankzinnige rol die ze toch waanzinnig leuk vertolkt, hier zag je zeker de nodige acteerprestaties en dat levert ze ook echt! Het script is daarnaast ook nog eens vermakelijk, en dat met de leuke gore en actiescènes, is het gewoon een leuk zaterdagavondje geworden!

"Ma'am, your husband Bernie, you didn't by any chance lead him to the lake blindfolded?"
"If I had a dick, this is where I'd tell you to suck it!"

Eigenlijk is het vragen naar de bekende weg, ja Lake Placid valt behoorlijk tegen en dat was van te voren ook wel duidelijk verwacht, en toch ga je met goede moed de film in en krijg je exact wat je verwacht. Hoewel de film echt onwijs sterk en leuk opent met een nodige portie gore weet de film gewoon geen standvastigheid te bieden, en naar verloop van tijd heb je het allemaal wel gezien. De aanvallen van de mega krokodil zijn ietwat zwakjes en laten je eigenlijk maar koud. Het einde is heroïsch en niet echt iets wat ik had verwacht noch gehoopt bij deze film, met als finishing touch het feit dat ze oprecht nog een bepaalde empathie op het einde met die moordende super-krokodil hadden, dat vond ik dan toch wel komisch.

Eindelijk toch gezien, misschien met wat frisse tegenzin omdat ik de scores echt ondermaats vind online en er nauwelijks iets écht goeds over lees. Maar dan heb je toch alsnog het feit dat de plotomschrijving wel heel interessant is, en mijn vriendin deze film best graag wou zien. Maar, het belangrijkst van alles; de film heeft een plekje gekregen in mijn watchlist voor de huidige horrorfilm challenge! Heel veel factoren die er voor zorgden dat we hem hoe dan ook gisteren wouden kijken.

Maar dan toch valt het best tegen, en daar baal ik best van. Qua verhaal heeft de film best een leuk idee, het hele idee van een kwade geest is iets wat me wel pakt en wat de film ook interessant maakt. Is het niet dat het ruim drie kwartier duurt voordat er dan ook maar eindelijk iets gebeurd, en dat vond ik toch wel kwalijk. Het is misschien mijn eigen schuld dat ik niet genoeg ingelezen heb of ben in de Koreaanse geschiedenis, en ergens voelt het dat ik daardoor ook de nodige informatie mis. Eenmaal wanneer de film echt begint is het oprecht heel leuk om te zien hoor, die mega-samurai vond ik super vet, maar ik baal er nogal van dat zelfs op dat moment de film langdradig aanvoelt, en van dat gevoel kwam ik gewoon geen moment af.

De film had misschien drie kwartier korter gekund, dan had de vaart er fantastisch in gezeten. Daarnaast was de lengte ook een fijn iets voor het oog van details die de film kent, de film is erg onderhouden en ziet er gelikt uit, en dat maakt het toch best sfeervol om te zien. De film had wellicht wat duisterder gemogen, of misschien wat enger? Ik kon er uiteindelijk met vlagen van genieten, maar over het algemeen vond ik het behoorlijk saai en dat deed de film niet goed.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

"I was a lesbian for a while, you know, but it was all a bit too wet for me in the end. Men are so lovely and dry."

Na alle positieve berichten toch eindelijk weer eens gezien. Maar eigenlijk niet eens een bewuste eigen keuze, nee; mijn vriendin vond dat ik hem hoe dan ook moest zien. Ik heb het haar belooft, en ik wou de film al die tijd al wel eens zien. Ik wist dat het een slowburner was, maar zelfs dan mis ik toch iets. De psychopathische rol van Barry Keoghan (Wat ik oprecht een hele goede acteur vind) was super tof, maar het mocht van mij wel een tikkeltje extremer. Niet horrorfilm extreem, maar ik mis gewoon iets.

Ik heb me wel erg vermaakt, maar ik merkte dat ik zo af en toe begon af te dwalen. Het verhaal is erg tof, het slotstuk is een prachtspel van emoties waar alle puzzelstukjes in elkaar vallen, dat neemt niet weg dat de film met vlagen gewoon simpelweg aardig voorspelbaar was, en daar struikelde ik dan over. Wat ons ook erg opviel was het fijne camerawerk, want buiten het acteerwerk is ook de regie van een uitzonderlijk fijne kwaliteit.

Ik ben zeker blij dat ik Saltburn eindelijk eens heb gezien. Ik heb er misschien meer van verwacht, ik heb me hoe dan ook echt wel goed vermaakt!

"We were really happy... until I started having these dreams."

Wat me dan toch weer verbaasd, dan heb je als regisseur één van de grootste hedendaagse horrortitels in handen, helaas maar het is waar. Ik vind het zelf verschrikkelijke films, althans de laatste paar films. Dan bedenk je een script als team zijnde, met zo'n gigantisch vette opener en de film zet je rechtop in je stoel. En dan kun je het als regisseur, of misschien als scriptschrijver gewoon weer zo compleet verpesten. En begrijp me oprecht niet verkeerd; de film opent echt goed met een behoorlijk portie bloed, de film wordt steeds meer gore en de scenes stapelen zich op als best angstaanjagende scenes. Echt schrikken deed ik niet, maar het feit dat de film viezer en viezer werd dat deed me wel wat, en dan heb je als klap op de vuurpijl zo'n vette demoon.

En dan na de pauze draait de film 180 graden compleet om, want waar de film zo onwijs vet werd, werd de film ook echt bijzonder saai. Dat hele geneuzel met die rode deuren dat werkt gewoon niet, dat heeft de vorige film bewezen en dat doet het hier ook wel weer. Maar het lijkt echt eindeloos te duren, en dat stoorde me echt enorm. Waar de film zo hoog scoorde, schiet het zichzelf volledig in de voeten en vond ik het echt een saaie film worden, het einde werd zo langdradig.

Als tweede film van onze date-dag is het zeker wel geslaagd, heb ik me zeker wel vermaakt, maar blijkt het ook maar weer dat je verwachtingen voor een Insidious film zo laag mogelijk moet houden, want zelfs dan valt het nog tegen...

"How can the weather be boring? It feeds us. The weather can destroy us. It controls our daily life. I don't think that's boring."

Hele coole film. Date-avond met mijn vriendinnetje, en we kozen er voor om weer eens onze VUE-passen goed te gebruiken, en naar twee films te gaan afgelopen zaterdag. Deze film staat al een poosje op mijn verlanglijstje, aangezien mijn vakantie in Normandië vrij recent behoorlijk geslaagd was, kwam ik zelfs de naam 'James Stagg' tegen, die echt veel heeft betekent rond die tijd. Een indrukwekkende film, die natuurlijk maar een klein percentage van de gestreden slag liet zien.

De onderlinge strijd was best geinig om te volgen. Ondanks het achtergrondverhaal wat misschien niet voor iedereen direct aanslaat als 'indrukwekkend' keken wij er best naar uit, en hebben ons ook daadwerkelijk heel erg vermaakt met de film. Het is geen actiebombakel, dat mag je ook echt wel achter wegen laten, maar de film is echt goed spannend op zijn momenten en vooral het acteerwerk van
Andrew Scott is om te genieten, al deed het me ook goed Brendan Fraser in de film te zien!

"I don't believe that. I didn't just shoot a little girl in the face. I like kids."

Zach Cregger flikt het gewoon weer hoor, en bewijst met Resident Evil nogmaals dat hij wel één van mijn favoriete horrorregisseurs is van deze tijd! Resident Evil is zowel als film en games (al moet ik de games echt binnenkort wel weer even spelen) wel één van mijn favoriete titels die er bestaan, de films heb ik als jong jochie echt helemaal grijs gedraaid, maar ook de games heb ik vooral vroeger echt onwijs veel gespeeld, de remakes etc. heb ik dan nauwelijks aangeraakt.

Cregger gaat met deze film eigenlijk een totaal andere richting op. Hij kiest er voor om toch wat meer komedie toe te voegen, hoe hij het doet is erg leuk, maar op het einde krijg je toch het gevoel dat, dat er wel iets te dik boven op ligt, wat de film toch een beetje deed wankelen. Maar, een totaal nieuwe en frisse kijk op de Resident Evil franchise, duidelijk bedoelt als een stand-alone film, maar mij hoor je echt niet klagen bij een tweede deel, alleen het idee al. Cregger doet het gaaf, en dat mag je ook wel weten.

Fantastisch leuk gefilmd, deze stijl past me wel, en dat met een geweldig oog voor details. Het begin is wat loom, maar pakt al aardig gauw op tot fantastische gore-momenten. Het deed me soms wat denken aan een soort paranormale film waar eerder een duivel dan zombies aan zet waren, maar na verloop van tijd werd dat echt wel beter. Leuk om ook de extremere zombies te zien, het verhaal verloopt leuk. Toch had ik op een gegeven moment toch een wat wrang gevoel, aangezien ik de tweede helft toch hoopte op iets meer diepgang of wat meer bloederige momenten. Dat neemt overigens niet weg dat het genieten is, en de film echt een fantastische dynamiek heeft!

Heerlijk bloederig, leuk acteerwerk en gewoon een goed script. Zach doet het gewoon nog een keer geweldig, en ik denk dat we in de toekomst nog wel meer en misschien wel betere films van hem te zien krijgen!

"Forgive me father, I have sinned. It's been quite a while since my last confession. I... I wonder, does God really forgive, even our worst crimes?"

Zo hé, pittige kost! Dit weekend door meerdere verjaardagen ontzettend druk geweest, waardoor de films eigenlijk links zijn komen te liggen. Daarnaast kijken @Sissietje en ik ook een liefdesprogramma wat we volgen, en daar ging onze tijd volledig heen! Vandaag een dagje vrij van werk, en ondanks dat we vanmorgen druk waren met het scoren van Pokémon kaartjes, en ik echt ook nog graag CyberPunk 2077 verder wil spelen, heb ik toch besloten een film aan te knallen.

Door de 'Shuffle' functie hier in mijn watchlist stuitte ik op deze Jean-Claude Van Damme film. De volgers die mij al langzamerhand kennen weten dat ik fan ben van films van o.a. acteurs als JCVD, maar deze 'Six Bullets' heb ik ngo nooit gezien. En wat een koortsdroom ga je eigenlijk door, want Barbarash weet totaal niet welke kant hij op wil. De film kent twee goede dingen; een best leuk verhaal en toch hier en daar best gore. De actiescenes vallen helaas toch best wel tegen, en dat is wel echt zonde, de acteerkunsten zijn ondermaats en het regiewerk daar valt ook nog wat aan te werken. Daarnaast vond ik de actie echt te weinig, je hoopt op een kraker, maar die blijft eigenlijk constant ver van huis.

De klap op de vuurpijl is toch wel het feit dat de film gewoon bijna twee uur duurt, en in het eerste uur er geen reet gebeurt. Met een kortere afspeelduur en daardoor het schrappen van echt een berg aan nutteloze gelul-scenes, had dit nog best wel een vette film kunnen zijn. Het verbaasd me echt dat deze film zo hoog scoort ook, dat zag ik nergens aankomen.

"I want to be with James."
"He's going to school tomorrow. People won't react well."
"Because I don't have a penis?"
"No, I don't know what to say to that."

Ik vond hem best leuk, al helemaal als tussendoortje! Heerlijk dat we nu ook de horrorvarianten krijgen van dit kinder sprookje, en eentje die me eigenlijk goed is bevallen.

Wat me eigenlijk opviel was dat Rhys alle kanten op vliegt, maar de film geen duidelijk kant op stuurt. Het verhaal is daardoor extreem verwarrend, en dat stoort behoorlijk. Op die manier zien we niet direct wat hij nou echt wil, aangezien hij het sprookje wil vertellen, maar ook het horrorverhaal wil nagaan. Daardoor is er eigenlijk vanaf het begin al geen touw aan vast te knopen, en dat is behoorlijk irritant.

Maar dan slaat de film direct terug met de gore scenes, die in de korte afspeellengte toch echt wel weten te fascineren. Beter nog; het is ultiem genieten. Heerlijke bodyhorror die echt wel zijn mannetje staat, lekker bloederig en de goedheid van Pinocchio is volledig verdwenen.

Als film niet zo boeiend, maar qua inhoud heeft de film best leuke dingen te bieden waardoor het toch best grappig is om te kijken!

"Vengeance"

Ja, gewoon echt wat je van een Statham film kan en mag verwachten de laatste tijd; een no-nonsense actiekraker. Eentje die ik ook wel heel graag in de bioscoop had willen zien, maar nu er voor koos om samen met mijn moeder te gaan zien, iets wat we lang niet meer hadden gedaan, en dat deed me wel goed.

Qua verhaal zat de film wel snor, het is vrij standaard én brengt eigenlijk niks onverwachts, maar het kijkt gewoon lekker weg. Dat Statham als een soort super-human rond wandelt daar moet je wel van houden, en dat zijn juist de films die ik giga-gaaf vind.

De actie is dus lekker, het acteerwerk is vrij standaard, en daar is alles ook wel mee gezegd. Ik blijf er van genieten, en hoop dat er nog een berg aan films aan komt van Statham, maar ook andere actiehelden.