Dekalog, Dziewiec (1988)

Nog een écht goede aflevering, met alles erin wat de dekaloog zo bijzonder maakt. Ik hou alleen wat minder van verhalen over overspel, vandaar 'maar' 4 sterren.

(trouwens wat ik bij dekalog 8 zei over de mooiste dekaloog-muziek van Preisner, dat klopt niet, die omschrijving hoort uiteraard bij de prachtige compositie van de zogenaamde Van den Budenmayer (het alter ego van Preisner als hij muziek schrijft in 19e-eeuwse stijl) uit deze film)

Zoveelste Dekalog, zoveelste keer hetzelfde verhaaltje.

Paar boeiende elementen, kort genoeg, maar die verhaaltjes vind ik toch redelijk beschamend. Zelfs vergeleken met standaard Hollywood werk redelijk belachelijk. Telefoons die juist op het laatste moment afgaan, mensen die elkaar net mislopen ... dat soort dramatische onzin.

En de rest van de film is ook zo sec dat het nergens als geloofwaardig overkomt. Wel aardige muziek, hebben die Kieslowskis meestal wel, maar ook niks om echt van achterover te vallen vind ik.

Hier maar een 2.5je voor. Niet slecht, maar het geweldige blijft mij totaal ontgaan.

Man, wat doe je jezelf toch aan om al die films maar te kijken die een bepaalde groep mensen goed vinden en waarvan je zelf dan eigenlijk al zou moeten weten dat het niets is voor jou.

Schaamteloos gekopieerd van Dekalog 6:

Wordt hoog gewaardeerd, beschikbaar, ik heb nog geen 0.5* weggegeven dus ergens is er altijd wel iets boeiend, de eerste en laatste vijf minuten van Dekalog 1 vond ik schitterend, dus hoop ik nog wat meer van dat te zien, ...

Er is altijd wel iets dat me boeit in Kieslowski's films, en zelfs al is dat er niet, dan kijkt het meestal nog aardig weg en duurt het allemaal niet te lang.

Ik vind het wel amusant om volgen, Onderhonds queeste door het Dekalogenland . En het nuanceert de berichtjes die ik hier ooit in zeven haasten neergepoot heb een beetje. Voor de rest moet hij maar gewoon kijken waar hij zin in heeft, al hij morgen zin krijgt in een Bergman marathon ga ik hem ook niet tegenhouden.

Bovendien heeft hij ergens wel gelijk, ik vind een verhaal zoals Trois Couleurs Rouge ook veel overtuigender dan die uit de Dekaloog. Maar een film is meer dan een verhaal, en in zijn andere kritiek volg ik hem veel minder.

Tja, wanneer je mij trouwens kritiek op het verhaal ziet geven wil dat zeggen dat ik "met dat andere" vaak niks kan . Als het audiovisuele goed zit kan het verhaal mij meestal geen niks schelen, gehamer op het verhaal betekent dus dat ik al in een soort van fallback mode zit

En die Bergman marathon laat ik maar zo

Mijn eerste dekalog. heb hier toch wat gemengde gevoelens over. Ben het met onderhond eens dat je het gevoel hebt dat er meer had ingezeten.

Heb wel het gevoel dat vele scenes net te mooi/dramatisch worden neergezet voor effectbejag( de punt van de ski die schuin omhoog loopt met op de achtergrond het gezicht van Roman) .

Bij de inhoud van de film staat trouwens dat Roman aandringt bij zijn vrouw om een minnaar te nemen. Dit heb ik zelf niet meegekregen in de film. Had meer het idee dat het initiatief bij haar lag. Dat lijkt me ook meer logisch gezien het onderwerp van de film: Overspel.

Een klein drama over het niet meer kunnen consumeren van een liefdesrelatie door één of ander fysiek ongemak dat medisch niet te verhelpen valt. De partner daar niet mee willen opzadelen en tijdens een gesprek in alle oprechtheid en verdriet haar een andere partner gunnen.

Wat gebeurt er, ondanks het gemeende advies, in het eigen gevoel als er vermoedens ontstaan over een andere seksuele partner? Is er nog echte liefde aanwezig of wordt het stil claimen door een pijnlijke jaloezie?

In Dekalog 9 geeft Kieslowski een aardige schets over zo’n conflictueuze situatie met het eigen ik. Niet groots, maar de sfeer is onderhondend.

Zit me af te vragen welk gebod Kieslowski in deze negende aflevering gebruikt heeft. Bij Dekalog 1 op MM lees ik bij het negende gebod: “Gij zult geen onkuisheid begeren”. Ergens anders kwam ik als nummer 9 tegen: "Leg over een ander geen valse getuigenis af" (deut. 5: 20). Ik kies van deze twee voor de laatste optie.

De film Breaking the Waves (1996) van Lars von Trier heeft hetzelfde onderwerp. Von Trier heeft acht jaar later misschien meer uit het thema weten te halen. In zijn film wordt op een spannende manier geëxperimenteerd met de vormgeving op het randje van wel of geen kitsch.

Hij maakt de omstandigheden tussen de twee personages extremer en grover waardoor bepaalde subtiliteiten verloren gaan. Het gaat meer richting een onvervalste tranentrekker met zeer bewust geregisseerde zwaar aangezette sentimenten.

Het is een verdienste van Kieslowski dat in zijn films de sentimenten nooit gaan overheersen om onderhuids te moraliseren. Hij laat steeds mensen zien die handelen uit een soort onmacht en die deze onmacht voor zichzelf hanteerbaar proberen te krijgen. Dit lukt niet altijd één, twee, drie. En dat is gelukkig maar, anders zouden er geen aardige onderhoudende filmpjes worden afgeleverd.

Prachtig muziekfragment van de fictieve Hollandse componist Van den Budenmayer. Het gaat hier eigenlijk om eigen werk van Kieslowski's huiscomponist Zbigniew Preisner, die ook muziek schreef voor oa. Dekalog 1 en 8, La double vie de Véronique en Trois Couleurs: Blue, Blanc, Rouge. Schitterende soundtracks spotgoed legaal te downloaden bij http://www.goldenmp3.ru/sn.html?ar=19109&al=34040. Wat mij betreft de mooiste soundtrackverzamelcd ooit. Zie ook http://www.musicmeter.nl/album/44529.

Dat vroeg ik me bijna bij elke aflevering af, maar ik zat er telkens gigantisch naast! Ik begin me af te vragen of de bewering dat de films de tien geboden representeren niet gewoon een grap van Kieslowski is geweest!!!

Ik kan verder weinig zinnigs zeggen over deze film. Beetje een standaard episode, maar zeker weer niet slecht.

Heb ook niet meegekregen dat hij haar een potente minnaar gunde.

Vreemd dat die vrouw binnen een dag een jonge knul tussen d'r lakens heeft...

Zou wel een heel ander licht op de situatie schijnen....

Maar goed, mis wel vaker essentiele zaken in de films van Kieslowski.

Aardige film, maar ontstijgt maar zelde de middelmaat (van een Europese film).

Prima Dekalog, die kwalitatief ergens in het midden van de serie valt. Dit is echt een deel dat er baat bij heeft dat de hoofdpersonen enorm geloofwaardig acteren en daardoor personages creëren die ondanks hun nogal zwakke punten sympathiek blijven. Zij maken het morele dillemma rond het gebod ook weer interessant: Wie mag hier eigenlijk niet de geliefde van iemand anders begeren? Doordat ik meevoelde met de hoofdpersonen en doordat Kieslowski het allemaal geloofwaardig bracht kon ik er goed langskijken dat dit stiekem de meest cliché van alle Dekalogen is. Een film maken over jaloezie bevat al snel geliefden die zich in de kast verstoppen en telefoongesprekken afluisteren. Het is echter de uitwerking die telt. Het loopt overigens ook opvallend goed af. Stiekem had een slechter einde hier beter gepast. Kieslowski is een warmere verhalenverteller dan hij waarschijnlijk ooit toe zou geven.
3,5*

De negende Dekalog en wat mij betreft de beste in de reeks. Ik heb een aantal keer een ruime voldoende kunnen geven, maar dit deel krijgt van mij dan toch vier sterren.

Ik vond de beide hoofdpersonen erg sterk acteren en beide kwamen sympathiek op mij over. Het knappe van deze film is, dat ik vooral op het einde enorm meeleefde met eigenlijk allebei. ik vond het dan ook erg mooi dat de man zijn bewuste val met de fiets overleefde, want een beter einde kon ik voor mezelf niet wensen.

Kieslowski weet me met deze film echt te raken en dat is best knap na acht delen, waarin het telkens net niet helemaal lukte. Nu alleen nog het laatste deel. Hopen dat die dit deel kan benaderen, dat zou al heel mooi zijn.

4,0*

Love will tear us apart.

Ijzersterke aflevering waarin we andermaal de rol van 'voyeur' krijgen toebedeelt. 'Beschermengel' ook tot twee keer toe gespot op de fiets. Afvragend wat de mens toch drijft ...

Soms is 'niets' genoeg. Een episode rijk in perspectief, maar wel te zeer gevuld met concrete gebeurtenissen/ontwikkelingen, wat voor mij deels ten koste ging van de inhoudelijke zeggingskracht. Het spioneren, de constante wisselingen van locatie. Geen probleem in een film, maar hier is het allemaal in een klein uur gepropt. En dan is er nog de karikaturale rol van de ski-student die het geheel aan geloofwaardigheid deed inboeten, ook al is zijn verhouding met de echtgenote cruciaal voor de vertelling.