La Marge (1976)

Een van de minder bekende films van Walerian Borowczyk, nota bene met 'onze' Sylvia Kristel in de hoofdrol. Wellicht is het dit soort films dat haar een slechte naam heeft bezorgd, want veel te acteren valt er niet. Ze moet zich voortdurend uitkleden en de liefde bedrijven met Joe Dallesandro. Maar je kunt niet zeggen dat de passie van het doek spat.

Borowczyk is hier ook niet op z'n best met deze verfilming van een somber boek, dat zich voornamelijk afspeelt in morsige hotelkamers. Daar krijg je geen mooie film mee. Het verhaal heeft de diepgang van een centimeter en sleept zich voort in het tempo dat in 1976 gebruikelijk was: tergend traag. Een liefhebbende huisvader laat vrouw en kind achter voor een zakenreis naar Parijs. Daar gaat hij onmiddellijk naar de hoerenbuurt en loopt La Kristel tegen het lijf en raakt in haar ban. Oké ze heeft een mooi slank lichaam, fraaie borsten en een bescheiden bosje voor de deur. Maar dan nog is het allemaal niet erg geloofwaardig. Zeker niet als hij ook nog eens het bericht krijgt dat vrouwlief en zoontje zijn omgekomen, en dan gewoon doorgaat met Kristel. Om te vergeten, om de tijd stil te zetten, weet ik veel.

In de jaren zeventig geloofden we dit soort boeken nog. Was een soort existentialisme, of zoiets. Borowczyk zoomt regelmatig in op een behaard kruis, maar dat kan de film niet redden. Jammer is dat Joe niet ook naar bed gaat met het fraaie kamermeisje, dat hier duidelijk van gediend is. Eigenlijk is het enige echt leuke van deze film dat de compagnon van Joe in het bezit is van een steenrode Simca 1307 GLS. Die had ik toen ook!

Redelijke film. Het jaren 70 sfeertje is fijn getroffen in deze film. Enkele mooie beelden, en heerlijk rustig tempo. Qua verhaal is het allemaal niet heel bijzonder, en zelfs behoorlijk somber. De erotische scenes zijn erg oke, hoewel de gekke bekken tijdens de blowjob scene wel erg gedateerd aandeden.
Halverwege begon ik mijn interesse te verliezen. Het einde maakte het weer iets beter. Leuk sfeerbeeld van De donkere kant van Parijs in de 70’s, maar meer ook niet.

2*

Films met veel bloot worden doorgaans vaak bekeken maar slecht gewaardeerd.

Ik heb genoten van deze film. Voornamelijk vanwege de sfeer en dan vooral die Franse zeventiger jaren sfeer.

Ik let op de muziek uit de jukeboxen, de kleding, de interieurs.

Zie dit liever dan al die films en series waar men zo belangrijk overdoet op Netflix

3,5

Ik zie net dat ik deze film in 1976 toen hij uitkwam ook heb gerecenseerd en hem niks vond: 'La Marge, op de rand van niets'. Lollig, was ik in ieder geval consistent. Maar die mooie Simca kreeg ik pas later...

Mooie Kristel in deze Soft exotische film.

Soundtrack voegt heel veel toe.

Tijdsbeeld ook nergens vervelend, tand des tijds goed weerstaan.