Demonic Toys 2 (2010)

Deze matige serie kan precies ook niet stoppen?

Het eerste dírecte vervolg op Demonic Toys uit '92. De twee spin-offs Dollman vs. Demonic Toys uit 1993 en Puppet Master vs. Demonic Toys uit 2004 worden (gelukkig) vergeten. Ben benieuwd of dit het vermakelijke niveau van de eerste weet te halen of dat het toch afzakt naar die rampzalige spin-offs.

Regisseur Butler heeft als acteur al meerdere horroriconen tegenover zich gehad en ook achter de schermen (make-up en special effects department) heeft hij aardig wat ervaring opgedaan in het genre. Ben benieuwd hoe hij het er als regisseur afbrengt.

Moet deze nog uitkomen of wat? Het idee is uiteraard erg leuk maar de films zijn nooit bekend geraakt zo te zien. Maar beter ook?

Ziet er mij afgrijselijk low budget uit en waardeloos (kijk naar de poster en enkele stills). Het enige doel waarvoor deze film is uitgekomen is om de reeks wat meer naambekendheid te geven.

Desalniettemin wil ik deze film wel checken, als is het alleen maar uit puur jeugdsentiment voor het origineel.

Heb hem al in mijn downloadmachine gestopt

Demonic Toys 2: Personal Demons is de officiële opvolger van Demonic Toys. Als je de afgrijselijke spin-offs even buiten beschouwing laat zitten er dus 17 jaren tussen. Niet dat mijn verwachtingen hoog gespannen waren voor deze opvolger, maar men had wel ruim de tijd om iets te bedenken.

Het plot van Demonic Toys 2 klinkt op zich nog niet verkeerd. Een groep rare snuiters komen vast te zitten in een oude burcht ergens diep in Rome. De poppen behoren tot een dokter zijn collectie en zijn daar ook van de partij. De poppen zien er opgelapt uit (beginscène deed me denken aan Bride of Chucky) en hebben hierdoor iets extra demonisch. Wel jammer dat de originele poppen (beer, robot, oopsy daisy en Jack in The box) niet behouden werden. De twee eerste komen hier niet in voor. Wel hebben we een andere nieuwkomer: een soort duiveltje in een monnikskleed. Als laatste spooky element is er dan ook nog een oud schilderij dat wat voor sfeer moet zorgen. De stem van Oopsy Daisy was ook erg storend en nu viel het pas voor de eerste keer hard op dat het een kleuter was die iets aan het inspreken was.

Nu ja, hier moeten we het dan mee doen. Echt griezelig ziet het er niet uit, al moet ik zeggen dat ze wel probeerden in het begin een sfeertje op te roepen. De komische muziek die maar opnieuw en opnieuw gedurende de hele film werd gespeeld gaf hier ook niet echt veel bijdrage aan.

Hoe zit het met de moorden? Ja, ook hier gaan weer mensen dood. Het geheel ziet er hier en daar wat bloederig uit, maar aangenaam is het zeker niet. De moorden zien er zo fake uit. Het bloed (van onthoofding tot mes in de hand) zijn duidelijk CGI-efecten. Ook die paarse damp die voor wat mystieke rook moet doorgaan is werkelijk hilarisch. De poppen bewegen ook vrij lowbudget, maar dat was in de vorige films ook al zo. In de eerste Demonic Toys zaten toch hier en daar nog wat redelijke momenten (oogbalscène...), maar hier is het ver zoeken naar een goede moord. De possesion scène zag er dan nog het meest geslaagd van allemaal uit, al zegt dit veel over de film zelf natuurlijk.

En de cast? De cast was op zijn zachts uitgedrukt erg gevarieerd: een mini-heks,een verminkte dokter, een op geld beluste slet, een verwijfde onderzoeker die maar constant "mmhhmh' zegt tot.....vrij kinderlijk niveau dus. Al moet ik toegeven dat ik wel al slechtere acteerprestaties heb gezien. Het is en blijft natuurlijk ook een full moon productie.

Demonic Toys 2 is dus een hele slappe brok. Hij valt uit te kijken, dat is mij ook gelukt bij de spin-offs, maar had toch gehoopt dat hij net iets minder slecht zou zijn. Met iets meer zorg kon dit nog wel iets worden. Ze mogen nu echt wel stoppen of tot binnen 17 jaar nog eens?

Het ziet er naar uit dat Full Moon Entertainment zijn franchisen nieuw leven wil inblazen. Dit jaar verscheen de zoveelste Puppet Master en hier is dan het tweede deel van Demonic Toys. Technisch gezien zou het deel vier moeten zijn, wanneer je de cross-overs Dollman vs. Demonic Toys en Puppet Master vs. Demonic Toys meetelt.

Hoe dan ook, het verhaal belooft al weinig inspirerends: een groep mensen in een oud kasteel, met die bezeten poppen natuurlijk en een hoop magische taferelen. Pff...

Veel uitermate irritante personages die je een gruwelijke dood wenst; de (computer)effecten zijn slecht en nergens heeft de film de charme van het origineel. De veel te lang uitgesponnen scène van een bezeten dwerg die op de tafel danst, is een dramatische dieptepunt.

Kortom, een kansloos vervolg dat maar gemaakt is om even te cashen. Het ziet er naar uit dat de pulpfilmstudio last heeft van zijn eigen personal demons.

Wat maken jullie hier veel woorden aan vuil. Ik heb Demonic Toys in een ver verleden wel eens gezien. De titel stond er in twee delen zo afwijkend op dat we die film lang "demonic" hebben genoemd. Hij was aardig voor zijn tijd en ik kan me nog herinneren dat er in die film excessief veel "noooooooooooooo" werd gegild.

Mijn grootste probleem met dit vervolgdeel, of beter gezegd mijn grootste angst bij films van tegenwoordig is dat ze veel te donker zijn. Dit was weer eens zo'n film om het scherm van je tv als spiegel te gebruiken zeg. Hier spannen ze nog even de kroon door met een zaklampje door aardedonkere ruimtes te gaan. In veel te veel tijd van de film zitten ze in een duistere kamer met een paar kaarsjes aan. Is dat nou echt nodig? We betalen voor visuele grafische beelden, niet voor 70 minuten lang aardedonkere tinten. Kopen we daar peperdure HD kleurentelevisies voor? Je zou voor dit soort gebreken je geld terug moeten krijgen van die filmmakers. Moet ik dan tegenwoordig maar pixar animatiefilms gaan kijken om meer kleur en licht te zien?

Over de reden waarvoor ik kijk, de poppen, daar is weinig evolutie in te ontdekken. Er is non-animatie, in het bijzonder van ver af. Het is gewoon niet leuk meer om telkens maar te zien dat "iets" leeft en acteurs zelf proberen dat ding te schudden zodat wij de indruk moeten krijgen dat zo'n pop je aanvalt. Ik heb ook het idee dat ze slechts geprobeerd hebben die vingerpoppetjes alleen een beetje voor de lens te houden. Ach ja, nu maak ik er eigenlijk zelf te veel woorden aan vuil. Vandaag waren er tsunami's in Japan, dat was echte gruwelijke horror. Om deze film kan ik niet lachen, griezelen, genieten behalve mijn visus flink verduisteren.

Aaaah je weet het dan toch

Je hebt vermakelijke pulp en je hebt gewoonweg slechte pulp. Je hebt Demonic Toys en je hebt zijn langverwachte opvolger Demonic Toys 2. Als je uiteraard de twee vrij beroerde spinoffs, waarin het speelgoed het opneemt tegen kleine detective Dollman en de poppen van Andre Toulon, niet meetelt. Demonic Toys 2 van William Butler is een direct vervolg op de eerste film en de openingsscène lijkt dan ook verdacht veel op die van alle Child's Play vervolgen, waarin de slechterik weer wordt opgelapt, zodat ie opnieuw kan toeslaan. In het geval van Demonic Toys 2 gaat het echter enkel om Baby Oopsie Daisy en Jack in the Box, de beer Grizzly en de robot Static uit het origineel keren jammer genoeg niet terug. In plaats daarvan zien we een flauw houten duiveltje met vooral een erg irritant stemgeluid. Ditzelfde is trouwens te zeggen voor Baby Oopsie Daisy, wiens stem ook enkel op de zenuwen werkt.

In Demonic Toys 2 volgen we een groep idiote personages, waaronder een excentrieke professor, een klein, begaafd vrouwtje (Demonic Toys' eigen Tangina Barrons, if you will), een bitch met de hoofdletter B en een homoseksuele Woody Allen. Dit terwijl er uiteraard ook een sympathieke, jonge, mooie en vooral doodnormale jongeman én jongedame (die elkaar niet kennen) in het verhaal worden betrokken. Wie wil er drie keer raden wie dit filmpje gaan overleven? Van al deze personages is de kleine Woody Allen nog wel het leukste, overigens. Maar goed, in films als dit is het enkel wachten tot dit slachtvee op idiote wijze om zeep wordt geholpen. Met behulp van verschrikkelijke CGI effecten. Waar de eerste film nog vooral practical effects had (die er best ok uitzagen), daar lijkt alles in Demonic Toys 2 wel een introductieles After Effects van middelbare scholieren. Daarnaast zagen de poppen er ook niet echt uit, hun Bride of Chucky metamorfose is niet echt geslaagd.

Al met al kent Demonic Toys 2 wel wat vermakelijke momenten, maar is vooral gewoon een rommelig en slecht vervolg, dat nergens ook maar in de buurt komt van de eerste film. Het speelt hier en daar leentjebuur bij andere horrorfilms (Evil Dead, Child's Play), maar in tegenstelling tot de poppen komt de film nergens echt tot leven, ik had continu het gevoel dat er met meer humor, zelfspot of geweld er een veel vermakelijker filmpje van te maken was. Nu mag Demonic Toys 2 zich echter gewoon aansluiten bij de rest van de crappy spinoffs en sequels die Full Moon de laatste jaren heeft uitgepoept.

1,5 sterren.

Here's Jackie

Van de franchises die ik tot nu toe van Full Moon heb gezien (Puppet Master, Dollman en Demonic Toys) is de laatste toch mijn minst favoriete. De reeksen lopen wat dooreen en de creaties strijden regelmatig tegen elkaar maar om eerlijk te zijn was dat ook nooit met veel succes en dat moeten ze bij Full Moon ook hebben geweten. Na het miserabele Puppet Master vs. Demonic Toys besloten ze om het roer om te gooien en terug met een rechtstreeks vervolg op de eerste Demonic Toys te komen.

Vergeet dus alle gebeurtenissen uit Puppet Master vs. Demonic Toys en Dollman vs Demonic Toys en sidder en beef met Demonic Toys: Personal Demons! Ik hoopte echt dat voorgaande zin de waarheid ging zijn maar niets is minder waar. Dit is veruit het zwakste dat ik uit de Full Moon stal heb gezien en Demonic Toys 2 is echt gewoon één van de meest slechte films ooit, nog een heel stuk zwakker dan de crossovers dus die het met 1.5* (voor Puppet Master) en 2.5* (voor Dollman) moesten doen. Een rechtstreeks vervolg dus maar vreemd genoeg kan de vreemde persoon die de poppen na de gebeurtenissen van de eerste film repareert enkel maar Baby Oopsy-Daisy en Jack Attack terug aan de praat krijgen. Geen Grizzly Teddy dus - die kleine cameo niet meegerekend - maar je krijgt wel een zekere Divoletto voor de kiezen. Misschien wel één van de minst angstwekkende figuren die ik al heb gezien en het enige wat nog iet of wat grappig is, is het feit dat Baby Oopsy-Daisy hem continu Guido noemt. Erg zonde eigenlijk, want op zich zit hier best wel wat potentie in. Een toffe locatie (een verlaten kasteel), veel lompe personages (met verliefde tieners en flink wat overspel) en zelfs een heuse seance en een poort naar de hel.

Het resultaat is echter belabberd. Blijkbaar is dit ook nog een vervolg op Hideous! uit 1997 waar Michael Citriniti al eerder de rol van Dr. Lorca op zich nam. Jammer dat ik het op voorhand niet wist, want ik probeerde de crossovers wat in de juiste volgorde te zien maar ik betwijfel of het een goede film is. Charles Band hemzelf is vooral een knip- en plakregisseur die vooral uit andere films gaat lenen. In ieder geval is Citriniti sowieso al een belabberd acteur maar het is nog niet zo erg als Elizabeth Bell (zijn verloofde), Lane Compton (zijn stiefzoon) of William Marquart (zijn chauffeur). De meest opvallende verschijningen zijn Selene Luna en Leslie Jordan maar ook dat zijn niet meteen acteurs om over naar huis te schrijven. Alli Kinzel moet het als Caitlin allemaal in goede banen leiden maar net zoals Lauraline vroeg ik me vooral af hoe zij hier in verzeild was geraakt.

En dan heb ik het nog niet over de CGI gehad! Hoe kan ik dat nu nog vergeten.. Kort gezegd: het ziet er niet uit. Weg is het puppeteering uit de vorige films en wat we er voor in de plaats krijgen is iets wat eender welke tiener met een laptop uit zijn mouw zou kunnen schudden. Houterig, onlogisch, lelijk, ... Ga zo nog maar even door. Neen, ik ben blij dat de Demonic Toys reeks dood en begraven lijkt te zijn. Dollman (en Bad Channels!) zijn het leukst en Puppet Master heeft ook nog zijn charme maar dit? Dit is gewoon crap.

0.5*