The Deadly Bees (1967)

Vette rip-off van het veel betere The Birds van drie jaar eerder. Leigh heeft de hele film ongeveer twee gezichtsuitdrukkingen en houdt de term 'dom blondje' succesvol in stand (vooral als ze een handdoek in de fik steekt om de bijen te verjagen, en vervolgens zelf bedwelmt raakt van de rook...). Bovendien zien de bijen er bijzonder onovertuigend uit en zie je de "verrassende" eindtwist al tijden vantevoren aankomen.
En dan te bedenken dat dit geschreven is door Robert Bloch (schrijver van Psycho) en geregisseerd door Freddie Francis (o.a. The Evil of Frankenstein en Tales from the Crypt). Het is een rare wereld... > 1.5*

Eindelijk nu ook verkrijgbaar op DVD bij Amazon. Voorheen was deze productie van Legend Films alleen te koop bij Best Buy, dat niet verzendt naar Europa. Ondanks de lage rating ben ik toch benieuwd naar deze film, want hij is van Freddie Francis.

Een B(ee)-movie (met een knipoog - een gastoptreden van de popgroep "the Birds") die inderdaad wat invloeden pikt bij "The Birds" van Hitchcock maar waarbij de scenarist Robert Bloch toch zijn stempel weet te drukken. Het blijkt dat een bepaalde geur de bijen bijzonder agressief en dodelijk maakt. De spanning wordt goed opgebouwd, ik heb me zeker niet verveeld. Naar de roman "A Taste for Honey" van H.F. Heard. Degelijke vertolkingen en de nodige sfeer ontbreekt niet. De effecten mogen dan nog wat gedateerd lijken, op bepaalde momenten zijn ze toch efficiënt.

Uitstekende bijenfilm, winnaar van het kwartet met verder The Swarm, Bee Movie en Wasp Woman zullen we maar zeggen. Inderdaad zijn de Birds vergelijkingen niet van de lucht, maar het zal eerder een aanbeveling zijn. De aanvallen van de bijtjes zijn best goed gemaakt en de charmante Leigh draagt de ene na de andere outfit met verve.

Leuke muziek ook aan het begin van de film. 3,5*!

Met Suzanna Leigh!

De birds van Alfred Hitchcock is mijn favoriete film van deze regie held .

En mede doordat het zo goed en overtuigend beangstigend was,ondanks de soms slechte effecten .

Deze deadly bees,kan nog niet in de schaduw staan van zijn grote broer.

De effecten zijn waardeloos, wat je ze absoluut niet kwalijk kan nemen,maar hoe konden ze destijds naar de bioscoop gaan en denken: ja best mooi .

Hoe dan ook een zwak voor dit soort films al was het maar om er onbedoeld om te lachen.

Er zijn een hoop zoals deze, sommige best goed,maar het merendeel wat ik me kan herinneren waanzinnig slecht.

het einde doet denken aan een doorsnee afronding van een detective verhaal van pak hem beet murder she wrote.

Waarbij de moordenaar alles uitlegt, en uit de boeken doet .

Tot op heden had ik nog geen dodelijke bijenfilms gekeken dus echt vergelijkingsmateriaal heb ik niet maar dit was op zijn best redelijk. De film komt echter nooit echt van de grond, zelfs niet in scènes waarvan wordt verondersteld dat ze spannend moeten zijn. Gedateerde speciale effecten helpen dan ook niet! Freddie Francis, is meestal een prima regisseur, maar zelfs hij heeft het hier moeilijk, hij doet wat hij kan! Zodoende probeert hij de Britse popcultuur (Al vroeg in de film verschijnt de Britse rockgroep The Birds) te versmelten met de moordende bijen. Daarnaast laat hij het leuke kopie van Suzanna Leigh op onderzoek gaan. Ze is mooi, maar dat is ongeveer haar beste eigenschap.Helaas vond ik ook het script rammelen want als in de uitleg wordt verteld dat Ralph Hargrove op de hoogte was, lijkt het niet echt logisch dat ondanks gebrek aan liefde zijn vrouw Mary zomaar laat vermoorden. Uiteindelijk was het plezierig maar middelmatig kijkvoer.

Na een wespenfilm me dan ook maar gewaagd aan een bijenfilm. Freddie Francis blijkt niet echt mijn regisseur en Amicus films evenmin. Dat Britse is me toch allemaal te theatraal, te terughoudend en ook vaak te praterig. Ook de effecten zijn niet echt om aan te zien. Corman leverde soms ook behoorlijk wat B-films af met niet al te geweldige effecten maar deze zijn meestal wel onderhoudender. Dit was dan ook weer een behoorlijk taaie zit, verdomd traag en saai. Geef mij maar nog wat oudere films zoals Tarantula, Them en The Birds. Spannender en sfeervoller vind ik die.

Bijen als monster in een horrorfilm, die had ik nog niet eerder gezien. En dan niet eens gemuteerde monsterbijen, exotische terror-exemplaren of prehistorische reuzen, gewoon lullige afgerichte honingbijtjes. Tja, eigenlijk ging het daar al mis, het is een flauwe en vooral nogal saaie film waar de dreiging nooit echt van de grond komt. Het is allemaal wat capabeler gemaakt dan de gemiddelde MST3K-kost, en ik zie ook wel dat de film zichzelf niet al te serieus neemt, maar daar werd het alsnog nauwelijks leuker van. Matige bedoening.