Vincent, François, Paul... et les Autres (1974)

Vreemd toch dat de Fransen zoveel zangers hebben (hadden) die niet alleen kunnen zingen (wat min of meer voor de hand ligt) maar ook meer dan verdienstelijk acteren. Dit naar aanleiding van Serge Reggiani [rechts in beeld]. Altijd leuk om te zien, met z'n zorgelijke hoofd.

Ik heb destijds diverse films gezien waarin Charles Aznavour (goed) speelde.

Jean Gabin (geen zanger) heeft ooit een hit gescoord.

En jeugdheld Eddy Constantine schijnt veel te hebben gezongen, volgens welingelichte kringen - al kan ik me daar geen heldere voorstelling van maken.

Charles Trenet heeft goddank niet geacteerd (voorzover mij bekend), George Brassens ook niet.

Wij hebben natuurlijk Danny de Munk. Er is veel wat een mens niet kan verklaren.

Helaas te lang geleden gezien om er een goed oordeel over te vellen. Heb toch maar de Franse DVD box van Claude Sautet besteld waar deze ook bij zit.

En met deze cast was het ook kiezen of ik Serge Reggiani bij de eerste drie zou plaatsen. Ik ga toch meestal voor Gerard , hoewel zijn rol hier, dacht ik, kleiner was.

Claude Sautet filmt in zijn typische stijl (doet denken aan Lelouch) uit die jaren heel kundig de belevenissen van een groep uitbundige en emotioneel gedreven vrienden.

Mogelijks wordt net niet het niveau gehaald van "Les Choses de la Vie" van een paar jaar daarvoor, maar Sautet kan hier, zoals meestal wat hem betreft, beroep doen op een stel franse toppers en deze bezig zien in hun ongedwongen,levendige, franse stijl is toch altijd iets speciaals. Yves Montand vooral onderstreept zijn veelzijdigheid.

Knap camerawerk.

Staat in goede kwaliteit op Youtube met Engelse ondertiteling.

http://www.youtube.com/watc...

ARTE (Vincent, François, Paul et les autres, woensdag 23 april, 0:05 uur)

Vincent, François, Paul et les autres | ARTE

De film had beter Vincent, François, Jean...et les autres kunnen heten, want Depardieu heeft een grotere rol dan Reggiani, wiens writer's block en knappe eega helaas wat onderbelicht blijven. Sowieso een wat luie titel: gewoon de personages benoemen, en de rest.

Het is een aardige, weinig spectaculaire film waarin met name Montand schittert als op het oog zorgeloze fabriekseigenaar die met zowel flinke relatie- als geldzorgen kampt. Heel erg jaren 70 ook, met openlijke relaties buiten het huwelijk, piepjonge maitresses en een onzekere toekomst, alleen al als sfeerbeeld leuk om te zien. De bokscarrière van Jean (Depardieu) past niet helemaal in de Parijse setting om een of andere reden, en vond ik verder ook niet zo boeiend.

De moeite waard, maar Sautet heeft beter werk gemaakt.

Heerlijke film, waarin mannen worstelen met vrouwen, en vrouwen worstelen met mannen. Want zo ging dat in het Frankrijk van de jaren zeventig. Dat kon je wel aan grootmeester Claude Sautet overlaten. Alleen hij kon zo'n wild bunch aan toppers als Ives Montand, Michel Piccoli, Serge Reggiani en een bloedjonge Gerard Depardieu in goede banen leiden. Van deze vier leeft alleen Depardieu nog, en die wil je niet meer zien.

Het verhaaltje graaft niet al te diep, al gebeurt er genoeg. Mooi om te zien hoe de vier vrienden elkaar overeind houden, als het allemaal wat tegenzit, met geld, met werk, met de vrouwen. Want de jaren zeventig waren, hoewel vrijgevochten, ook wel een tobberig decennium. Sautet haalt hier wellicht niet het niveau van 'Les Choses de la Vie' en 'Une histoire simple', maar er valt toch veel te genieten. Al was het alleen al om te zien hoe iedereen nog rookte, en niet zo zuinig ook.